Tag: Waarneemverslag

Waterstofjes

Tijdens de opklaringen van de laatste weken heb ik nog wat waterstofjes vastgelegd op de gevoelige chip.

Het betreft opnamen van de Pacmannevel NGC281 , de noordamerikanevel NGC7000 en de Cressent nevel NGC6888.

Alle drie met de 65mm APO en Ha filter gemaakt. Ik heb met DSS, Nebulosity3 en PS5 gewerkt. Ha met rood ingekleurd (Astronomy tools)

NGC281 was een probeersel, deze zou beter tot zijn recht zijn gekomen als ik de 25cm newton had gebruikt.

2,5uur belicht met subs van elk 900 sec. Ha 7mm baader filter, TS APO65Q, darks, flats en bias frames gebruikt.

 

 

 

 

 

NGC 7000

5,5 uur belicht met subs van elk 900 sec. Ha 7mm baader filter, TS APO65Q, darks, flats en bias frames gebruikt.

Opnamen zijn van oktober 2011 en september 2012.

 

 

 

 

 

NGC6888 Cressentnevel.

3,5uur belicht Opname over meerdere nachten in Juli 2012. Ha 7mm Baader filters.

Overdag zon en nachtelijke cirrus

De oogst van augustus

Een paar opnamen van de laatste dagen (en nachten) met mooi weer. De Televue 76 heeft overgewerkt om de oogst van een paar zomerse dagen binnen te halen.

2 plaatjes van de zon met dubbele zonnevlek 1543 op 12 augustus. Optiek: TeleVue TV-76 f/6.4 refractor met 2x barlow. Monochrome-opnamen met TheImagingSource DMK 41AU02.AS monochrome camera. 450 opnamen, in Registax 6 gestapeld.

Zonnevlek 1543 in “zichtbaar licht”, 706mm TiO filter, 12-08-12 10:02 UT.

Zonnevlek 1543 in H-alfa licht (656.28 nm), met met Solarscope SF-70 H-a filter + 2” 20mm blockingfilter, 12-08-12; 09:31 UT.

Klik voor grote afbeelding
NGC6992 (c) PW

Tenslotte een nachtelijke opname: NGC 6992 (Cygnus). supernovarest, ook bekend als de Sluier- of Cirrusnevel. 18-08-2012; 21:30-22:23 UT. Foto vanuit Deventer, door een TeleVue 76mm f/6.3 TV-76 met 0.8x telecompressor/field flattener, waardoor de openingsverhouding f/5 wordt. Gemodificeerde Canon EOS 350D camera, Astronomik CLS-filter. 7 x 180 sec. belicht op 1600 iso, 10 bias frames, 11 flat frames, samengesteld in Deep Sky Stacker.

De dagastronoom

DEVENTER (1 juli 2012) — Alomaanwezige bewolking en de grijze nachten dwingen de amateurastronoom de telescoop en toebehoren op zolder op te bergen naast de schaatsen en de kerstboomlampjes. Of is er toch nog wat waar te nemen? 

Nederland is het dichtstbewolkte land ter wereld. De laatste keer dat er echt bruikbaar waarneemweer was, was de derde week van maart. Als amateurastronoom heb je dus eindeloos geduld nodig. Daarnaast heb je nog de volkomen uit de hand gelopen  lichtvervuiling in ons land.

Dat laatste kun je als amateursterrenkundige ontlopen door zoveel mogelijk overdag te gaan waarnemen. De zon zorgt voor zoveel “lichthinder” dat daar zelfs in Nederland niets meer aan verpest kan worden. Bovendien heb je geen last van de korte en grijze nachten in dit jaargetijde!  Er zijn overdag veel interessante waarnemingen te doen, bijv. aan de zon en de heldere planeten. 

Foto in "zichtbaar licht" door TeleVue 76 primair brandpunt (Herschelprisma en 706nm TiO filter)
Foto in “zichtbaar licht” door TeleVue 76 primair brandpunt (Herschelprisma en 706nm TiO filter)
Foto in “zichtbaar licht” door TeleVue 76 2x barlow (Herschelprisma en 706nm TiO filter)

Helaas zijn overdag de wolken net zo hinderlijk als ’s nachts. Dus blijft  het behelpen. Opklaringen duren zelden langer dan 10 minuten en komen altijd onverwacht. Als tijdens zo’n moment met heldere hemel de telescoop wordt opgebouwd trekt het zwerk onmiddellijk weer dicht. Als men geduld oefent en de opgebouwde telescoop laat staan om een volgende opklaring af te wachten, gaat het regenen…

Foto in H-alfalicht door TeleVue 76 primair brandpunt (Solarscope SF-70 H-alfafilter)
Foto in H-alfalicht door TeleVue 76 2x barlow (Solarscope SF-70 H-alfafilter)

Dat laatste gebeurde ook vandaag. Zaterdag 30 juni en Zondag 1 juli waren voor hollandse begrippen mooie dagen. Aangemoedigd door een kraakheldere ochtendhemel zette ik zaterdag de telescoop op om de op dit moment zeer actieve zon waar te nemen. Het was binnen 2 minuten bewolkt. Door enkele gaten kon ik toch nog wat plaatjes schieten, waarbij in de zonnevlekken 1513 en 1514 flares zichtbaar waren. Zie de opnamen hierboven.

De zon op 1 juli 2012 (Spaceweather.com)

Op zondag hetzelfde verhaal. Venus moest door de wolken heen worden waargenomen, zie het filmpje. Na de Venusovergang bevindt de zusterplaneet zich nu ten westen van de zon en is aan de (kortstondige) blauwe hemel zeer goed te zien door de kijker, zie onder.

Venus door TeleVue 76 2x barlow

En toen de zon? Daar kwam ik vandaag niet meer aan toe. Er moest  snel worden afgebroken vanwege naderende buien.  Geen zon dus op zondag. Terwijl ik dit schrijf klettert de regen alweer op het tuimelraam.

Alle foto’s auteur. Camera: DMK 21AU618.AS.

Transitverkehr ins Erzgebirge

Beetje laat gepubliceerd, dit verhaal. Er was daar in den vreemde geen internet, dus net als bij James Cook z’n Venus-expeditie op Tahiti  in 1767 moest mijn publicatie anno 2012 vanuit het Ertsgebergte wachten tot na terugkeer thuis… 

De zomervakantie viel voor Lisette en ondergetekende dit jaar in de eerste twee weken van juni. De Venusovergang van 6 juni ook. Wat nu? De Venusovergang dan maar missen en 115 jaar wachten? No way! Acht jaar geleden op 8 juni 2004 had ik de vorige Venustransit gezien, in Bussloo. Nu op naar de tweede.

De vakantie brachten we dit jaar door in het Ertsgebergte, in Oost-Duitsland, op 740m hoogte in het dorpje Rübenau (50°599025 N, 13°287427 O). Het huisje dat we voor twee weken hadden gehuurd lag op een weids plateau met vrij uitzicht op het oosten. Ook op Google Maps waren geen onverwachte obstakels te zien. Ideaal dus om vanuit de tuin de Venusovergang waar te nemen. Tenminste, dat dachten we.

Gespreide kansen

Door mijn afwezigheid werden de kansen gespreid om het fenomeen waar te kunnen nemen, want de thuisblijvers onder de RLG-ers zouden op de Papenslag een poging wagen. Natuurlijk waren de weersomstandigheden de grote potentiële spelbreker, zowel voor de transitreizigers als voor de thuisblijvers. De statistische gegevens voor helder weer in dit seizoen waren niet bemoedigend: meer dan 25% kans om iets van de overgang te zien hadden we niet.

Bagage

Naast de gebruikelijke bagage zoals verschoning en tandenborstel ging dus het mobiele zonne-observatorium mee: de TeleVue 76 lenzenkijker, een Super Polaris op een reisstatief, een Herschelprisma met de nodige befiltering, Solarscope SF70 H-alfafilter en twee DMK-camera’s. Omdat we per auto gingen hoefden we niet op een grammetje meer of minder te kijken…

Hoe, wat en waar

De cijfers had ik opgezocht met Skymap Pro: ter plaatse zou de zon op 6 juni opkomen om 05:03 MEZT (03:03 UT); azimut 52°18’. Het 3e contact zou zijn om  06:32:08 en het 4e contact om 06:49:20 MEZT; azimut 71°56’; hoogte 14°41’. Om de gegevens compleet te maken: de diameter van Venus was 58” en de zonsdiameter 31’31”.

Canis Major

Toen we op de op de tweede juni aankwamen bij het vakantiehuis wachtte ons de eerste verrassing. In het noordoosten, daar waar de door Venus bedekte zon zijn glorieuze entree zou moeten maken, stonden bomen!  Geen kans hier!

Daarbij kwam nog Kyra, de (Duitse) herdershond van de buren, die dikwijls vrij rondliep. Een weliswaar goedmoedig en speels, maar ook onbenullig beest, dat om de haverklap met een stok aan kwam draven en en passant de bierglazen van het tuintafeltje veegde. Wie wil daar z’n dure instrumentarium aan wagen?

Waarneemplek

Dat werd dus uitwijken. Was ik blij dat ik m’n auto-adapter voor de besturing van de SP had meegenomen… De eerste dag maakten we een verkennende wandeling in de omgeving en ontdekten aan een afgelegen wegje een parkeerhaven die geknipt leek voor waarnemen. Er was vrij uitzicht op het noordoosten. Dat was dus geregeld. Nu alleen het weer nog…

De weerberichten deden ons balanceren tussen wanhoop en vrees. Dinsdag de vijfde regende het en de aangekondigde opklaringen in de avond lieten lang op zich wachten. Ondertussen naderde het volgende “Tief Christiane” razendsnel vanuit het westen en had het Venuslievende deel van Nederland inmiddels al in rouw gedompeld. In Nederland was de kans dus verkeken om nog een glimp van de overgang te spotten…

Een wonder

Maar hier in Rübenau, zag Lisette om 4 uur ’s-Ochtends dat het onverwacht helder was geworden. Met een sprong het warme bed uit, de klaarstaande koffers met apparatuur de auto in en op weg. Tien minuten later stonden we op het parkeerplaatsje en stelde ik de telescoop op, terwijl een matineuze veldleeuwerik boven ons zijn zang liet horen en een ijszuil in het noordoosten de zonsopkomst aankondigde. Over ijs gesproken: het dak van onze auto was berijpt. Het was onder nul. Vanuit het westen naderden al cirrusvelden. Terwijl ik de telescoop opbouwde liep Lisette rondjes om warm te blijven.

Black Hole Sun

Daar verscheen de zon boven de heuvels de verte! We zagen direct het zwarte bolletje voor de zonneschijf door de kijker met Herschelprisma. De eclipsbrillen waren we namelijk vergeten… 🙁  De seeing was zeer slecht. Hierdoor was er geen kans om evt. druppeleffecten of atmosferische ring waar te nemen. Ik maakte foto’s op 3 manieren:

  1. Met een Nikon coolpix uit de hand achter het oculair door het Herschelprisma;
  2. Met een DMK 41 achter het Herschelprisma voorzien van een Omega Optical 706nm filter (TiO-lijn)
  3. Met een DMK 41 achter het Solarscope SF70 H-alfafilter

(Klik op de onderstaande foto’s voor een vergroting.)

03:06 UT, 3 minuten na zonsopkomst. Nikon coolpix door Herschel-prisma
03:06 UT, 3 minuten na zonsopkomst. Nikon coolpix door Herschel-prisma
03:15 UT, Nikon coolpix door Herschel-prisma
03:15 UT, Nikon coolpix door Herschel-prisma
03:23 UT, Nikon coolpix door Herschel-prisma
03:23 UT, Nikon coolpix door Herschel-prisma
04:26 UT, Nikon coolpix door Herschel-prisma
04:26 UT, Bewolking komt op. Nikon coolpix door Herschel-prisma
03:51 UT, DMK 41AU02.AS, H-alfa, door Solarscope SF-70
03:51 UT, DMK 41AU02.AS, H-alfa, door Solarscope SF-70
04:41 UT, DMK 41AU02.AS, door Herschelprisma met 706nm filter
04:41 UT, DMK 41AU02.AS, door Herschelprisma met 706nm filter
04:46 UT, DMK 41AU02.AS, door Herschelprisma met 706nm filter
04:46 UT, DMK 41AU02.AS, door Herschelprisma met 706nm filter
04:51 UT, DMK 41AU02.AS, door Herschelprisma met 706nm filter
04:51 UT, DMK 41AU02.AS, door Herschelprisma met 706nm filter

Cirrusvelden trokken voor de zon langs zorgden voor veel turbulentie, maar tussendoor konden nog enige foto’s worden geschoten. Toen om 10 voor 7 het laatste randje Venus van de zonneschijf was verdwenen, was het evenement voorbij. Opruimen en terug naar huis, naar een welverdiend ontbijt met broodjes maanzaad en zonnepitten.

Helaas was er door de mede-waarnemers drüben in den Niederlanden niets gezien met dank aan Christiane met haar regenwolken. Leider! Hopen op beter weer in 2117…

Volgende pagina » « Vorige pagina