Tag: Waarneemactie

Eclips Meeting Vroomshoop

VROOMSHOOP (van onze participerende verslaggever) – In de late ochtenduren van 25 oktober vond er een gedeeltelijke zonsverduistering plaats waarbij de maan zo’n 30% van de zonsdiameter afdekte en die in heel Nederland te zien was. Mits bewolking niet tussenbeide kwam natuurlijk. Ondanks tamelijk sombere weersvoorspellingen werd de waarneemactie een buitengewoon succes.

Paul kwam met het idee de eclips te gaan waarnemen in zijn tuin in Vroomshoop, waar zijn zonnige tuin naast zijn eigen observatorium ruimschoots plaats bood voor een handvol telescopen. Dat kwam de schrijver dezes goed van pas, omdat in zijn eigen tuin de afdalende oktoberzon de strijd met het geboomte van de buren langzaamaan moest opgeven. Het observatieteam was met drie man sterk aanwezig: gastheer Paul, Marten en de verslaggever.

Het personeel van de firma Murphy & Co, alom bekend van het van bovenaf ingrijpen bij talloze astronomische evenementen, bleek vandaag een collectieve baaldag te hebben opgenomen. Tijdens de twee verduisteringsuren waren er op z’n minst twee brede opklaringen, waardoor de verduistering in al zijn pracht kon worden bewonderd en gefotografeerd.

Er waren vier telescopen inzetbaar:

  • Pauls William Optics Megrez 72 voorzien van foliefilter en een Canon EOS DSLR-camera voor een timelapse-opname (foto 2 hieronder);
  • Een Coronado PST van dezelfde eigenaar met idem camera die aan een laptop vastzat (foto 1 hieronder);
  • Martens Takahashi FS-60 voorzien van een Herschelprisma voor visuele waarneming;
  • En de optiek van de verslaggever: een TeleVue 76 voorzien van een Solarscope FS-70 H-alfafilter met een ZWO ASI290MM camera voor de broodnodige protuberansen (foto’s 3-6 hieronder).

En tenslotte een ruime voorraad eclipsbrilletjes. Immers, je moet tijdens al dat gefotografeer absoluut niet vergeten ook even zelf te kijken. Want indrukwekkend is het: zo’n bizarre hap uit de zon.

Een koffietafel met gevulde eclipskoeken maakte het feest compleet, met na het einde van de voorstelling een door de gastheer verzorgde uitgebreide lunch, die dankzij het mooie weer buitenshuis kon worden genuttigd.

Naschrift

Op foto 4 hierboven is nog meer interessants te zien. Op de maanrand (in de rode cirkel in het plaatje hieronder) is duidelijk het profiel van een grote maankrater met middenberg zichtbaar.

Uitsnede van foto 4 hierboven. In de rode cirkel het profiel van een grote maankrater (Humboldt?)

Ik ben met diverse tools wat aan het passen, meten en rekenen gegaan. Volgens mij zou dit de krater Humboldt kunnen zijn (27°11’58”S, 80°54’5”E). Gezien de positie op dat tijdstip, de libratie en ook de afmeting (201 km) past het. Aan de zuidkant van de krater (direct links van de krater op de foto) ligt een berg. Ook dat klopt met de maankaart.

Wat vliegt de tijd!

14 Jaar Red Light Group

Vrijdagavond 11 Juli 2008 was de eerste bijeenkomst van de nieuwe waarneemclub Red Light Group. Nu 14 jaar later kunnen we terugkijken op 14 actieve jaren. Ook veel veranderingen; verhuizingen, werk en natuurlijk andere instrumenten en gadgets. Jaarlijks proberen we dit gezamenlijk te vieren, soms op een stoffig landweggetje met glühwein en warme worsten en de andere keer met een feestelijke BBQ.

Zaterdag 23-juli werd een landweg editie. I.v.m. de vakantie kon ons zuidelijke lid er niet bij zijn, de andere vier waren present op de welbekende waarneemlocatie. Na een bak koffie en de laatste nieuwtjes uitgewisseld te hebben was het tijd voor het opbouwen en waarnemen.

Pieter had zijn nieuwe Takahashi-optiek meegenomen en Marten een waardige tegenhanger ook van de firma Takahashi. Paul K. had zichzelf meegenomen en zelf had ik mijn net gerestaureerde 250mm Skywatcher bij me met de ASI air om het geheel aan te sturen. De bedoeling was om een nieuwe kans te wagen op de samenstand van bolhoop M10 en de komeet C/2017 K2 Panstarrs.

Meestal ben ik degene die veel te veel meesleept maar dit keer was dit iets gematigder. Helaas kwam ik erachter dat ik de 2” verleng-bus voor de focuser netjes thuis had laten staan… Deze was wel nodig om in focus te komen. Na wat rommelen met de aanwezige spullen is het uiteindelijk gelukt om het aan de praat te krijgen.

De shootout tussen beide takahashi telescopen was druk gaande zodat ik even tijd had om iets op te warmen in de kofferbak van mijn auto. De broodjes knakworst vielen goed in de smaak en na een mok glühwein en een sigaar was het tijd om stilaan de spullen weer in de auto’s te laden en huiswaarts te keren. Volgend jaar is het 15 jarig jubileum. Een mooi moment om wat groter uit te pakken met een BBQ of misschien wel een restaurant bezoek 😊

Clear skies!

Paul Colenbrander

Nieuwjaarsreceptie in juni

VROOMSHOOP (van onze verslaggever, 11 juni 2022) – Het was inmiddels een traditie geworden: de nieuwjaarsreceptie werd als gevolg van corona uitgesteld tot het begin van de zomer en vond plaats in Vroomshoop. Gelukkige bijkomstigheid was dat het zonnig en helder was.

Uiteraard was er een BBQ met bijbehorende hoogoven en ruimschoots plek om meegebrachte optiek op te stellen, allereerst om de zon waar te nemen in H-alfa.

Toen de zon onder was nam de maan de regie aan het zwerk over. Het ontbrak ons dus aan niets, temeer daar Paul en Mariëtte het gastronomisch onderdeel weer uitstekend hadden verzorgd.

Rest nog hulde voor onze gastgevers vanwege het geweldige onthaal!

(Foto’s van de verslaggever)

Dickpics en ijsbloemen

PAPENSLAG (van uw verslaggever te velde) – Het ideetje kwam uit Vroomshoop. Of er half februari nog animo was voor een uitgestelde nieuwjaarsreceptie. We besloten in goed overleg deze net als vorig jaar te vieren op locatie: Papenslag dus. Nu was het wachten nog op mr. Clearsky, die we sinds begin november vorig jaar ook al niet meer hadden gezien. Zaterdag 26 februari was het dan eindelijk zover: een hogedrukgebied, een stralende zaterdag gevolgd door een heldere, vorstige en maanloze nacht: Kaiserwetter!


En toen was Paul er niet bij. Deze moest helaas vanwege een gastronomische hindernis verstek laten gaan. Dat was jammer, maar gelukkig stond tegen achten de rest van de club wel op de vertrouwde waarneemstek, met volgeladen auto’s en voorzien van samen pakweg 25 duim aan objectiefdiameter. En daar bleef het niet bij. Nog drie waarnemers uit uiteenlopende hoeken van het land waren in deze nacht naar Papenslag gereden en bouwden even verderop een indrukwekkend truss-dobson park op waarvan ik de apertuur maar even buiten beschouwing laat. Hoe meer astrozielen hoe meer vreugd!

Dat gold echter niet voor de ongenode gast die ondanks alles ook was komen aanwaaien: Toch nog Paul? Nee: bewolking! Hoge sluierbewolking, in het holst van de nacht nader geslopen, nota bene midden in een hogedrukgebied. Je moet maar durven!

Uw verslaggever had in al zijn optimisme al een gewaagd plan uitgebroed: het fotograferen van de Helm van Thor (NGC 2359), een explosieve nevel rond een Wolf-Rayetster in Canis Major. Dat plan kon subiet de prullenbak in. Er was hooguit nog ruimte voor visueel spotten van de Orionnevel en een paar dubbelsterretjes.

Het benevelde zwerk noopte ons de aandacht te verleggen naar het obligate receptiewerk: nieuwtjes uitwisselen, elkaars automobielen bespreken en vooral de royaal meegebrachte leeftocht ter tafel brengen. Kortom: van astronomie naar gastronomie. Allereerst was er koffie met gevulde koeken en vervolgens gingen de Frankfurters XXL op het vuur, rijkelijk besproeid met Thomy’s herzhafte Senf. Dat de temperatuur zakte tot ruim onder de –3°C mocht de pret niet drukken.

Zo kon het gebeuren dat de astrofotografie beperkt bleef tot dickpics van de te consumeren Frankfurters, die op de Ajax-burelen niet hadden misstaan. Ik heb niet kunnen vaststellen of de lensdoppen nog één moment van de beide dobsons af zijn geweest.

Af en toe naar boven kijkend zag uw verslaggever de opklaringen allengs breder worden. De Sky Qualitymeter gaf inmiddels 20.69 aan… Overmeesterd door een niet te weerstane verleiding sloop uw scribent nog even terug naar zijn teleskopie, de TeleVue 76 die op zijn Super Polaris in stilte de Orionnevel stond te volgen.
De aanblik van de objectieflens, ondanks lensverwarming bedekt met een overdadig boeket aan ijsbloemen, verloste mij van de bekoring de camera uit te pakken. Daardoor kon de vergeten voedingskabel van de camera ook onbesproken blijven.

Zo werd het toch nog gezellig, tot zo tegen middernacht het moment daar was op te breken. Het inmiddels zwaar berijpte instrumentarium werd weer in de kofferbakken gestouwd, de ruiten van werden van ijsaanslag ontdaan alvorens iedereen zich langs nachtelijke landwegjes huiswaarts spoedde.
Al terugrijdend kon ik de balans opmaken: receptie: top! Astronomie: mwoah…

Volgende pagina »