Tag: Waarneemactie

Sterrenkijkavond in sneeuw gesmoord

PAPENSLAG (van onze verslaggever) – Voor het eerst sinds tijden was onze club weer eens compleet met vijf man sterk aanwezig op onze geliefde waarneemplek Papenslag. Een waarneemplek die inmiddels ernstig wordt bedreigd. Enfin: nu lag het veld er nog weids, ongerept en verlaten bij onder een vriendelijk vijf dagen oud maantje. Alles wees op een vorstige maar ook ouderwets gezellige waarneemnacht. Bovendien was dit het weekeinde van de Landelijke Sterrenkijkdagen én was het nog helder ook. Wie wil er dan nog verstek laten gaan?

Al rond achten stonden minstens vijf auto’s en even zoveel optische hulpmiddelen paraat langs het veelbesproken wegje tussen de kale akkers. Hoewel Marten enkel zijn sigaren had meegenomen compenseerde Paul daarvoor met twee opstellingen: een dslr-camera op een Skywatcher Star Adventurer volgmontering naast een twaalfduims truss dobson van het merk Explore Scientific.

Paul II pakte uit met Japans geweld: hij had zijn gloednieuwe Takahashi Mewlon 180 bij zich op zijn EM-11-montering van hetzelfde prestigieuze merk. De verslaggever volstond met een TSA-102  lenzenkijker – ook al een Takahashi – maar dan op een Vixen Super Polaris. Marcel had vanuit het verre zuiden zijn 10-duims push to-dobson van het merk Orion meegenomen. Toen alle apparatuur eenmaal opgesteld en aangesloten was, was het allereerst tijd voor een koffietafel met een keur aan zoete versnaperingen. Totdat we merkten dat de hemel was dichtgetrokken en een eerste sneeuwvlokje neerdaalde.

Het zat al in het weerbericht: een heldere nacht met enkele wolkenvelden en een sporadisch buitje in het noordoosten. Wij gepokte en gemazelde waarnemers dachten dat het wel los zou lopen. Fout! Nog geen halve minuut later waanden we ons in een nachtelijke blizzard. Ook voor snel afbreken was het nu te laat. Enkel het openen van een kofferbak zou immers al leiden tot een auto vol sneeuw. Uw verslaggever wist niets beters te bedenken dan een oude wollen autodeken over zijn kostbare optiek te draperen, die de telescoop wonderwel sneeuwvrij hield.

Alles wit: de velden, de auto’s, de telescopen, de koffietafel en de waarnemers zelf. Toen hield het sneeuwen op. De bewolking trok weg, de sterrenhemel hernam haar oude luister en het maantje glimlachte minzaam om het aardse geploeter daar beneden. Aan de noorderkim meldde zich echter al een volgende cumulonimbus. Het waarneemplezier was ons wel vergaan: het was opruimen geblazen. De besneeuwde optiek verdween zo goed en zo kwaad als het ging in de diverse kofferbakken en het instrumentarium was sneller verdwenen dan het was opgebouwd.

Nu restte ons nog één optie: de gastronomische. Terwijl wij de sneeuw uit onze vouwstoeltjes klopten, diende Paul vanuit een besneeuwde kofferbak gasbehandelde Frankfurters op met een garnituur van gebakken uien. De andere Paul ontpopte zich als de sommelier van dienst en zorgde voor de Glühwein. Zo eindigden onze landelijke sterrenkijkdagen toch niet helemaal in een landerige deceptie. Het bleef nog lang onrustig op de Papenslagse sneeuwvelden.

Alle foto’s © Red Light Group

Eclips Meeting Vroomshoop

VROOMSHOOP (van onze participerende verslaggever) – In de late ochtenduren van 25 oktober vond er een gedeeltelijke zonsverduistering plaats waarbij de maan zo’n 30% van de zonsdiameter afdekte en die in heel Nederland te zien was. Mits bewolking niet tussenbeide kwam natuurlijk. Ondanks tamelijk sombere weersvoorspellingen werd de waarneemactie een buitengewoon succes.

Paul kwam met het idee de eclips te gaan waarnemen in zijn tuin in Vroomshoop, waar zijn zonnige tuin naast zijn eigen observatorium ruimschoots plaats bood voor een handvol telescopen. Dat kwam de schrijver dezes goed van pas, omdat in zijn eigen tuin de afdalende oktoberzon de strijd met het geboomte van de buren langzaamaan moest opgeven. Het observatieteam was met drie man sterk aanwezig: gastheer Paul, Marten en de verslaggever.

Het personeel van de firma Murphy & Co, alom bekend van het van bovenaf ingrijpen bij talloze astronomische evenementen, bleek vandaag een collectieve baaldag te hebben opgenomen. Tijdens de twee verduisteringsuren waren er op z’n minst twee brede opklaringen, waardoor de verduistering in al zijn pracht kon worden bewonderd en gefotografeerd.

Er waren vier telescopen inzetbaar:

  • Pauls William Optics Megrez 72 voorzien van foliefilter en een Canon EOS DSLR-camera voor een timelapse-opname (foto 2 hieronder);
  • Een Coronado PST van dezelfde eigenaar met idem camera die aan een laptop vastzat (foto 1 hieronder);
  • Martens Takahashi FS-60 voorzien van een Herschelprisma voor visuele waarneming;
  • En de optiek van de verslaggever: een TeleVue 76 voorzien van een Solarscope FS-70 H-alfafilter met een ZWO ASI290MM camera voor de broodnodige protuberansen (foto’s 3-6 hieronder).

En tenslotte een ruime voorraad eclipsbrilletjes. Immers, je moet tijdens al dat gefotografeer absoluut niet vergeten ook even zelf te kijken. Want indrukwekkend is het: zo’n bizarre hap uit de zon.

Een koffietafel met gevulde eclipskoeken maakte het feest compleet, met na het einde van de voorstelling een door de gastheer verzorgde uitgebreide lunch, die dankzij het mooie weer buitenshuis kon worden genuttigd.

Naschrift

Op foto 4 hierboven is nog meer interessants te zien. Op de maanrand (in de rode cirkel in het plaatje hieronder) is duidelijk het profiel van een grote maankrater met middenberg zichtbaar.

Uitsnede van foto 4 hierboven. In de rode cirkel het profiel van een grote maankrater (Humboldt?)

Ik ben met diverse tools wat aan het passen, meten en rekenen gegaan. Volgens mij zou dit de krater Humboldt kunnen zijn (27°11’58”S, 80°54’5”E). Gezien de positie op dat tijdstip, de libratie en ook de afmeting (201 km) past het. Aan de zuidkant van de krater (direct links van de krater op de foto) ligt een berg. Ook dat klopt met de maankaart.

Wat vliegt de tijd!

14 Jaar Red Light Group

Vrijdagavond 11 Juli 2008 was de eerste bijeenkomst van de nieuwe waarneemclub Red Light Group. Nu 14 jaar later kunnen we terugkijken op 14 actieve jaren. Ook veel veranderingen; verhuizingen, werk en natuurlijk andere instrumenten en gadgets. Jaarlijks proberen we dit gezamenlijk te vieren, soms op een stoffig landweggetje met glühwein en warme worsten en de andere keer met een feestelijke BBQ.

Zaterdag 23-juli werd een landweg editie. I.v.m. de vakantie kon ons zuidelijke lid er niet bij zijn, de andere vier waren present op de welbekende waarneemlocatie. Na een bak koffie en de laatste nieuwtjes uitgewisseld te hebben was het tijd voor het opbouwen en waarnemen.

Pieter had zijn nieuwe Takahashi-optiek meegenomen en Marten een waardige tegenhanger ook van de firma Takahashi. Paul K. had zichzelf meegenomen en zelf had ik mijn net gerestaureerde 250mm Skywatcher bij me met de ASI air om het geheel aan te sturen. De bedoeling was om een nieuwe kans te wagen op de samenstand van bolhoop M10 en de komeet C/2017 K2 Panstarrs.

Meestal ben ik degene die veel te veel meesleept maar dit keer was dit iets gematigder. Helaas kwam ik erachter dat ik de 2” verleng-bus voor de focuser netjes thuis had laten staan… Deze was wel nodig om in focus te komen. Na wat rommelen met de aanwezige spullen is het uiteindelijk gelukt om het aan de praat te krijgen.

De shootout tussen beide takahashi telescopen was druk gaande zodat ik even tijd had om iets op te warmen in de kofferbak van mijn auto. De broodjes knakworst vielen goed in de smaak en na een mok glühwein en een sigaar was het tijd om stilaan de spullen weer in de auto’s te laden en huiswaarts te keren. Volgend jaar is het 15 jarig jubileum. Een mooi moment om wat groter uit te pakken met een BBQ of misschien wel een restaurant bezoek 😊

Clear skies!

Paul Colenbrander

Nieuwjaarsreceptie in juni

VROOMSHOOP (van onze verslaggever, 11 juni 2022) – Het was inmiddels een traditie geworden: de nieuwjaarsreceptie werd als gevolg van corona uitgesteld tot het begin van de zomer en vond plaats in Vroomshoop. Gelukkige bijkomstigheid was dat het zonnig en helder was.

Uiteraard was er een BBQ met bijbehorende hoogoven en ruimschoots plek om meegebrachte optiek op te stellen, allereerst om de zon waar te nemen in H-alfa.

Toen de zon onder was nam de maan de regie aan het zwerk over. Het ontbrak ons dus aan niets, temeer daar Paul en Mariëtte het gastronomisch onderdeel weer uitstekend hadden verzorgd.

Rest nog hulde voor onze gastgevers vanwege het geweldige onthaal!

(Foto’s van de verslaggever)

Volgende pagina »