Tag: Landelijke Sterrenkijkdagen

Sterrenkijkavond in sneeuw gesmoord

PAPENSLAG (van onze verslaggever) – Voor het eerst sinds tijden was onze club weer eens compleet met vijf man sterk aanwezig op onze geliefde waarneemplek Papenslag. Een waarneemplek die inmiddels ernstig wordt bedreigd. Enfin: nu lag het veld er nog weids, ongerept en verlaten bij onder een vriendelijk vijf dagen oud maantje. Alles wees op een vorstige maar ook ouderwets gezellige waarneemnacht. Bovendien was dit het weekeinde van de Landelijke Sterrenkijkdagen én was het nog helder ook. Wie wil er dan nog verstek laten gaan?

Al rond achten stonden minstens vijf auto’s en even zoveel optische hulpmiddelen paraat langs het veelbesproken wegje tussen de kale akkers. Hoewel Marten enkel zijn sigaren had meegenomen compenseerde Paul daarvoor met twee opstellingen: een dslr-camera op een Skywatcher Star Adventurer volgmontering naast een twaalfduims truss dobson van het merk Explore Scientific.

Paul II pakte uit met Japans geweld: hij had zijn gloednieuwe Takahashi Mewlon 180 bij zich op zijn EM-11-montering van hetzelfde prestigieuze merk. De verslaggever volstond met een TSA-102  lenzenkijker – ook al een Takahashi – maar dan op een Vixen Super Polaris. Marcel had vanuit het verre zuiden zijn 10-duims push to-dobson van het merk Orion meegenomen. Toen alle apparatuur eenmaal opgesteld en aangesloten was, was het allereerst tijd voor een koffietafel met een keur aan zoete versnaperingen. Totdat we merkten dat de hemel was dichtgetrokken en een eerste sneeuwvlokje neerdaalde.

Het zat al in het weerbericht: een heldere nacht met enkele wolkenvelden en een sporadisch buitje in het noordoosten. Wij gepokte en gemazelde waarnemers dachten dat het wel los zou lopen. Fout! Nog geen halve minuut later waanden we ons in een nachtelijke blizzard. Ook voor snel afbreken was het nu te laat. Enkel het openen van een kofferbak zou immers al leiden tot een auto vol sneeuw. Uw verslaggever wist niets beters te bedenken dan een oude wollen autodeken over zijn kostbare optiek te draperen, die de telescoop wonderwel sneeuwvrij hield.

Alles wit: de velden, de auto’s, de telescopen, de koffietafel en de waarnemers zelf. Toen hield het sneeuwen op. De bewolking trok weg, de sterrenhemel hernam haar oude luister en het maantje glimlachte minzaam om het aardse geploeter daar beneden. Aan de noorderkim meldde zich echter al een volgende cumulonimbus. Het waarneemplezier was ons wel vergaan: het was opruimen geblazen. De besneeuwde optiek verdween zo goed en zo kwaad als het ging in de diverse kofferbakken en het instrumentarium was sneller verdwenen dan het was opgebouwd.

Nu restte ons nog één optie: de gastronomische. Terwijl wij de sneeuw uit onze vouwstoeltjes klopten, diende Paul vanuit een besneeuwde kofferbak gasbehandelde Frankfurters op met een garnituur van gebakken uien. De andere Paul ontpopte zich als de sommelier van dienst en zorgde voor de Glühwein. Zo eindigden onze landelijke sterrenkijkdagen toch niet helemaal in een landerige deceptie. Het bleef nog lang onrustig op de Papenslagse sneeuwvelden.

Alle foto’s © Red Light Group

Sterrenkijken bij regen

Bezoek Red Light Group aan Fort Pannerden

PANNERDEN (van onze verslaggever) – Met de Landelijke Sterrenkijkdagen 2017 op 3 t/m 5 maart bezocht Red Light Group op zaterdagavond 4 maart vier man sterk – maar inclusief Frans Pieters toch weer vijf – het Fort Pannerden. Net als de vorige keer was het bezoek een groot succes, ondanks fanatieke weerkundige tegenwerking.

Om te voorkomen dat regen en bewolking de Landelijke Sterrenkijkdagen zouden doen omslaan in landerige sterrenkijkdagen, had Frans Pieters een geducht plan B(ewolking)  op touw gezet, buiten bereik van de weergoden, in de diepste catacomben van het fort.

Ondanks de plensregen waren toch nog meer dan twintig bezoekers op komen dagen.  Frans Pieters hield het publiek in de ban met een multimediapresentatie “Stralend heelal”: een verkenningstocht langs de sterrenhemel. Paul volgde met een presentatie “Astrofotografie en lichtvervuiling”.

Daarnaast hadden we voor de bezoekers vijf telescopen opgesteld in de expositieruimte van het Fort. Bij gebrek aan een sterrenkundig waarneemobject diende een op 20m opgestelde euromunt als observatiedoel. Het kost wat, maar dan heb je ook wat…

Rest mij nog lof toe te zwaaien naar de medewerkers van het fort, die ons hartelijk onthaalden met o.m.  koffie, koeken en een compleet avondmaal. Me dunkt dat belegeraars in het verleden hier wel eens minder gastvrij zijn ontvangen.

Links