Easy stargazing op Papenslag

april 4th, 2016

LOCHEM (van onze verslaggever te velde) – Sinds lang konden we weer eens een paar dagen profiteren van hogedrukinvloed met droog weer, zon en heldere nachten. Dus voordat de periode alweer op zijn eind liep, besloten we op woensdag 16 maart 2016 de optiek in de auto te zeulen en het kale akkerland van Papenslag met een bezoekje te vereren.

We waren met drie auto’s, even zoveel dik ingepakte waarnemers (Paul, Marten en Pieter) en twee telescopen (een Orion Optics VX8 en een Takahashi Mewlon 210). Er was maanlicht, dus aan deepsky viel niet te denken. Het was meer easy stargazing geblazen op maan en Jupiter.

Het drukke geroep van kieviten en wulpen rondom leerde ons dat de lente niet meer ver weg kon zijn. De temperaturen waren echter nog typisch winters. Het was koud – zo rond het vriespunt – en winderig. Vandaar dat Pauls meegenomen windscherm goed van pas kwam om daarachter een behaaglijke koffiehoek in te richten.

De telescopen stonden wel in de wind. Hoewel Jupiter in het oculair fraaie plaatjes te zien gaf werden de foto’s in de Takahashi dankzij luchttrillingen en rukwinden helaas niet optimaal scherp.  Maar door de wind was er geen dauw of ijsaanslag op de spiegels: ieder nadeel heb z’n voordeel, om een alom betreurde ons ontvallen Amsterdammer te citeren. Paul slaagde erin ondanks het maanlicht nog diverse Messier-sterrenstelsels in de Grote Beer in het oculair te toveren.

Tenslotte bleek de glühwein van Paul een probaat middel om ons thermisch aequidelirium op pijl te houden.

ATH 2016 Astronomie Treff Hückelhoven

februari 20th, 2016

Zaterdag 20 februari 2016 was er in Hückelhoven de jaarlijkse astronomie treff.

Na een vroege start met koffie bij Van der Valk in Hengelo reisden we gezamenlijk met de luxe C5 van Paul K naar het verre zuiden. Een rit van 2 uur en 212km maakt dit een van verre bestemmingen die wij als groep ondernemen.

De koffie smaakte goed, en na enige uitleg over de regels bij van de Valk over de “zelfbediening” vertrokken we. Het was druk op de plaats van bestemming, zodat we moesten zoeken naar een vrije parkeerplaats. Er bleek een stoffenmarkt naast het gymnasium te zijn waar de lokale huisvrouwen massaal op af waren gekomen.

Na het halen van de toegangsstempel hadden we wel zin in een lekkere bak koffie met de fameuze Berliner bol. Helaas komen hier elk jaar steeds minder standhouders naar deze beurs, en dit jaar was echt een dieptepunt. De foyer was leeg, slechts tafels en stoelen om de heerlijke koffie en broodjes te nuttigen. In de grote hal niet veel bedrijven, wel een aantal particulieren die hun 2e hands waar probeerden te slijten.

Na het eerste rondje en wat bijkletsen met bekenden uit de astro scene, was het voor mij tijd om mijn enige aankoop van de dag te gaan doen, een rood PVC scherm voor de laptop om te voorkomen dat je donker adaptie verstoord wordt.

Het was ondertussen tijd voor de lunch, en dat is daar prima verzorgd! Koffie 0,50 cent, broodje frikandelle of bockworst 1,50.

Na een afsluitend rondje was het weer tijd om naar Hengelo te vertrekken. De diesel van Paul K had het naar zijn zin op de Duitse autobahn en reed met een gematigd gangetje weer huiswaarts.

Om 15:00 uur was van der Valk weer bereikt en vertrok iedereen weer naar z’n eigen huis.

 

KLIK op de regel hieronder voor een 360graden beeld van de grote hal.

 

 

Winterse doorstart

februari 17th, 2016

PAPENSLAG – Met drie man sterk was de Red Light Group present op de Papenslag, het fameuze middelpunt van het noordelijk hemelgewelf.

Het was al lange tijd stil rond onze club. Het werd weer eens tijd voor een doorstart. Paul riep ons op tot actie, omdat we volgens hem anders de club beter konden sluiten. Dat hielp. Prompt werd het helder, wat al in maanden niet was gebeurd. Het vroor dat het kraakte, er was een vette maan en de seeing was bagger, maar dat mocht de pret niet drukken.

Om tijdens de belichtingen de wachttijd stuk te slaan liet Paul zijn droon nog even vliegen, zolang de kleumende batterij het volhield.

De meegebrachte en ter plaatse op temperatuur gebrachte knakworsten gaven ons de energie om in de kleine uurtjes het omvangrijke instrumentarium in te laden, de ruiten te krabben en door de stille nacht huiswaarts te keren.

Pieter

(Foto’s Paul Colenbrander en Pieter Welters)

Heldere en minder heldere momenten

september 22nd, 2015

Waarneemnacht op Papenslag

PAPENSLAG – De maanloze nacht van 10 op 11 september was een heldere – en dat mag best wel in de krant na een halve zomer wachten onder een gesloten en regenachtig wolkendek. Het was weer eens tijd voor een ouderwets avondje “papen slaan”, d.w.z. sterrenkijken tussen de mais.

Helaas moest vanwege het doordeweekse tijdstip het werkende deel van onze club verstek laten gaan, zodat de deelname beperkt bleef tot Marten, Paul en de verslaggever. De laatste twee genoemden arriveerden nog bij daglicht wat het opstellen der instrumenten vergemakkelijkte. Dit ging geheel naar wens tot de schrijver dezes bemerkte dat zijn laptop nog thuis lag. Dat betekende, naast het bezigen van de nodige krachttermen, een extra rit naar Deventer en weer terug! Gelukkig konden Paul en de inmiddels gearriveerde Marten ondertussen de reeds opgestelde en uitgerichte apparatuur in het oog houden.

Enfin, nadat de auteur rond 21:30 goed en wel was teruggekeerd met laptop kon het sterrenkijkfeest alsnog beginnen, allereerst met koffie en gevulde koeken. Daarna begon – toen de astronomische duisternis definitief was ingetreden – het fotografische deel van de nacht. Paul schoot M31 met zijn gloednieuwe Orion Optics VX8 20 cm buis op Celestron VX met autoguiding. Marten hield zich bezig met het zoeken naar onvindbare Messier-objecten in zijn C8 op Takahashi EM200-montering. Ondergetekende nam met Starlight XPress SXV-H9 camera en Canon EF 135mm lens IC 1805 (de Hartnevel in Perseus) op de korrel. Met auto maar zonder guiding.

Terwijl de belichtingen liepen en de apparatuur in stilte fotonen verzamelde, sloegen de waarnemers ondertussen de wachttijd stuk met Glühwein, Schnapps en droge worst, maar wel alles binnen de alcoholische grensmagnitude.

Het bleef helder. Dankzij een zwak windje – gelukkig te zwak om de volgopnamen te verontrusten – bleef de condens op de optiek binnen de perken. Het liep al tegen tweeën toen eindelijk het instrumentarium werd ingepakt en de thuisreis werd aanvaard, rijk beladen met hopelijk geslaagde opnamen en anders leerzame ervaringen.

Pieter

(Alle foto’s van de auteur)