Astronomische lente

(Van onze correspondent te velde)

LOCHEM (8 maart 2014) – Na een bewolkt najaar en dito winter zonder noemenswaardige waarneemtijd brak in maart eindelijk het wolkendek en konden de telescopen weer eens buiten worden gezet. De hele bende van vijf was dan ook van de partij op een waarneemactie op de Papenslag, in de duistere outback ergens tussen Lochem en Markelo.

(foto’s Marcel den Braber)

Doorgaans begint de astronomische lente als de zon omstreeks 21 maart door het lentepunt gaat in het sterrenbeeld Vissen. Voor ons was de astronomische lente nu al aangebroken: op een klein cirruswolkje na was het helder, we konden aan de Papenslag! Door het maanlicht konden we de deep-skywaarnemingen weliswaar uit ons hoofd zetten, maar verder was er genoeg te zien. Jupiter prijkte hoog aan de hemel, samen met de eerste-kwartiermaan. Voor de volhouders kwam Mars rond 22 uur op.

Een passerende agrariër zou wel vreemd hebben opgekeken van het tafereel op de koude nachtelijke akker, om hier in het maanlicht een gezellig zitje met vijf figuren met versnaperingen aan te treffen, tussen lukraak opgestelde apparatuur. Hier werd het schone ambacht van de sterrenkunde beoefend! Er kwam overigens niemand langs.

Paul I en Marcel hadden hun 30- en 20 cm dobsons bij zich. Andere Paul had een occasion twaalfduims Lightbridge meegenomen die hij liefdevol had gerestaureerd na ernstige verwaarlozing dan wel mishandeling door een vorige eigenaar. Na de nodige collimatie was het beeld uitstekend!

Marten had zijn Takahashi EM200 met FS102 op zijn gelikte zelfbouwstatief neergezet. Na enige pogingen bleek ook de computerbesturing vanaf de notebook te werken.

Ondergetekende had de Takahashi Mewlon 210 op de Zeiss Ib montering opgesteld, in de hoop Jupiteropnamen te kunnen maken. De stevige turbulentie zorgde er echter voor dat de gemaakte Jupiteropnamen met een gerust hart aan de prullenbak konden worden toevertrouwd.

Dit leed werd ruimschoots goedgemaakt door de meegebrachte leeftocht: op het menu stonden eerst koffie met stroopwafels en daarna Glühwein met Bockwurst uit Pauls kofferbak-veldkeuken.

Het was een droge nacht. De seeing was niet best, maar van condens of ijsaanzetting op spiegels en lenzen had niemand last. Ondanks het maanlicht konden er door de aanwezige acht- en twaaffduims optiek nog flink wat deep-skyobjecten worden getoond.

Naast de visuele genoegens viel er auditief ook het nodige te beleven: terwijl vanuit de graslanden rondom het kieviten- en wulpenconcert klonk, hoorden we boven ons grote groepen kraanvogels, die op weg naar het noorden op hun eigen manier de lente aankondigden.

Pieter Welters

Leave a Reply