Archive for the ‘Geen categorie’ Category

Kometenkoorts in de hoogzomer

dinsdag, juli 21st, 2020

PAPENSLAG (20 juli 2020; van onze verslaggever te velde) – Na de komeet Panstarrs zoveel in 2013 viel er deze zomer eindelijk weer een komeet van enige omvang waar te nemen: het exemplaar C/2020 F3 (NEOWISE), die onder gunstige omstandigheden zelfs met het blote oog zichtbaar moest worden.


Helaas schotelde de junimaand 2020 ons koel en wisselvallig weer voor en hoewel er nauwelijks regen viel, was bewolking het hoofdingrediënt. Inmiddels was juni half om, nieuwe maan zat eraan te komen en de komeet had zijn maximum alweer achter de rug. Haast was dus geboden! We konden echter niet anders dan smartelijk wachten op een helder moment. Het leek zaterdag de 18e eindelijk op te klaren maar onze plannen werden helaas op het laatste moment getorpedeerd door snel oprukkende Engelse bewolking. Maar Paul zag op de weer-app een nieuw helder venster opduiken op maandag de 20e tussen 22:00 en 03:00 uur. Het was dus nu of nooit.

Zo stond die maandagavond rond 21:00 de Redlight crew vier man sterk voorzien van de nodige optische hulpmiddelen paraat op de Papenslagse jachtvelden. Paul C. kwam voor de foto’s en had een Canon 600DA camera op een 71mm apo opgesteld. Marten had zijn handzame verrekijker bij zich en Paul K. pakte het groot aan met zijn 12-duims newton. De verslaggever schoot met een Canon 1300D achter een idem EF135 lens op een iOptron Skyguider Pro en had ook zijn Swarovski ETX 65 spottingscope meegebracht voor het visuele werk.

Om de wachttijd tot de duisternis stuk te slaan konden we door de Swarovski hazen en reeën spotten verderop in het veld. Hoewel er nog wat altocumulusveldjes overtrokken, werd het helderder naarmate de nachthemel vorm kreeg.
Enfin, terwijl de Camera’s subs verzamelden vermaakten wij ons met Paul C.’s “Dob”, wederom de Swarovski en Martens veldkijker, waarin Neowise zich van zijn beste kant liet zien. Met het blote oog liet de komeet echter te wensen over. Het wachten was op de astronomische duisternis, omdat juist in deze tijd van het jaar de grijze nachten voorbij zouden moeten zijn.

Naarmate de kleine uurtjes vorderden leek de komeet eerder zwakker dan helderder te worden. Nam de activiteit van de komeet dan zo snel af? Neen, het was hoge sluierbewolking die het kometenfeestje kwam verkloten. Nu zagen we hoe laat het was: tijd om het instrumentarium in te laden en ons huiswaarts te spoeden voor een restantje nachtrust, want morgen wacht de wekker en (althans voor sommigen van ons) de baas. Gelukkig hebben we de foto’s nog!

Midzomernieuwjaarsreceptie

zaterdag, juli 4th, 2020

PAPENSLAG (26 juni 2020; van onze verslaggever) – Corona Borealis dendert over ons heen en zo zit je je nieuwjaarsreceptie eind juni te vieren. Dat overkwam ons van de Red Light Group. De anderhalvemeterregel noopte ons uit te wijken naar een bekende locatie, waar telescopische afstanden geen problemen opleveren. En zo konden we nog waarnemen ook!

Tenminste – dat dachten we. Het onweersfront dat het KNMI voor ons in petto had, vond het nodig een dagje te vervroegen, zodat we met ons optisch instrumentarium tegen dreigende wolkenformaties zaten aan te kijken in plaats van naar de maan en Jupiter.


Een ogenblik dachten we in plaats van sterren te kijken een avondje te kunnen stormchasen, maar ook dat was ons niet vergund. Zelfs een klein windhoosje kon er niet af deze avond. Het voorspelde onweer zakte voor onze ogen als een mislukte pastei in elkaar en meer dan wat sneu weerlichten achter de bomen in de verte hebben we niet kunnen ontwaren.

Enfin, gelukkig hadden we ook leeftocht meegebracht waar een doorsnee nieuwjaarsreceptieganger alleen maar van kan dromen: dikke wafels bij de koffie en broodjes met Bockwursten XXL, zoveel als we maar op konden. En ter afsluiting: Glühwein! Dit om te vieren dat nu de zon het zomerpunt achter zich heeft gelaten, het herfsthalfjaar is begonnen en we dus volop onderweg zijn naar de kerstdagen.

Zodoende reden we in de kleine uurtjes huiswaarts met volle maag maar met lege camera’s. Zoals Marten zei: Op naar het midzomerfeest op 21 december!

Post-Coronal Mass Event op Papenslag

vrijdag, mei 22nd, 2020

PAPENSLAG (van onze verslaggever) – Voor het eerst sinds de wereldwijde uitbraak van Corona Borealis konden de RLG-leden op 20 mei eindelijk weer eens bijeenkomen voor een waarneemactie. Geen dag te vroeg, want planeet Venus stond op het punt afscheid te nemen van de avondhemel. De kosmos wacht op niemand!

Het terrein hier op Papenslag is bijna 100 hectare groot, dus 1½ lichtjaar afstand houden is hier geen probleem. Zodoende waren al voor zonsondergang 4 van de 5 RLG-ers aanwezig. Alleen Marcel kon er vanwege een grensgeschil met onze zuiderburen helaas niet bij zijn.


(foto’s © Paul K. en de verslaggever)

Behalve Paul (2x), Marten en Pieter waren er een 12 duims Orion Optics dobsonian, een Celestron C8 op een Takahashi EM200, een Vixen 20×80 bino op statief, een Canon EOS 6D met 50mm objectief op een SkyWalker Star Adventurer Pro en een 21 cm Takahashi Mewlon op een Zeiss Ib montering.

Venus vertoonde in de telescopen een ragfijne sikkel van bijna 60” groot. Het project “Venus Onthuld”, d.i. de pogingen om door de Mewlon met een speciaal IR-filter dwars door het Venerische wolkendek heen te kijken, werd helaas een fiasco. Het donkere deel van de planeet bleef – zelfs door een Schott RG1000nm filter – in totale duisternis gehuld. Zo gaat dat vaak bij doorkijkbrillen: er wordt veel beloofd, maar in de praktijk is er niets te zien.

De astronomische duisternis liet lang op zich wachten, dus er was ruimschoots tijd voor een bescheiden koffietafel met breed assortiment koeken. Zo tegen middernacht werd het dan toch een beetje donker en konden we aan de bak. De diverse instrumenten boden een fraaie blik op de attracties van de late lentesterrenhemel, waaronder epsilon2 Lyræ, M57, M13 en M51.

Tegen enen was het tijd om het inmiddels zwaar bedauwde instrumentarium weer in de auto’s te laden alvorens ons tussen de witte wieven door huiswaarts te begeven.

Olde Regge

maandag, oktober 28th, 2019

OMMEN (van onze verslaggever) – Er lagen allang plannen om het “Ardennenoffensief” van 10 jaar geleden nog eens over te doen, iets dichter bij huis maar in een vergelijkbare ambiance. In plaats van september werd het – door vakanties van diverse leden – het laatste oktoberweekeinde van vrijdag 25 t/m zondag  27 oktober. Lees hieronder het verslag.


Het lijdend voorwerp van ons waarneemweekeinde was vakantiehuis De Olde Regge bij Ommen: een afgelegen groot houten huis in klassieke blokhutstijl, van alle gemakken voorzien, waaronder veranda, terrassen rondom, buiten-BBQ, meerdere badkamers, jacuzzi,  kelderbar met biljart en dartbord, wifi, groot beeldscherm, twee piano’s en een midwinterhoorn. Enkel de astronomische apparatuur was user-supplied.

Alles in en om het huis ademde vintage, net als de vijf bezoekers aan wie de jaren ook niet ongemerkt waren voorbijgegaan.

Wat natuurlijk niet mocht ontbreken was de perfecte ligging, idyllisch te midden van grazige weiden bevolkt met lakenvelder koeien en de Oude Regge, die traag zijn weg zocht tussen de rietkragen. En niet te vergeten vrij uitzicht op de zuidelijke hemel.

De late herfst in Nederland staat nu niet bepaald bekend om het mooie weer – die kans hadden we voorbij laten gaan. De weersverwachting bood enkel ruimte voor weemoed en heimwee naar de heldere nachten van weleer. De eerste nacht was stormachtig met razendsnel overtrekkende cirrusvelden. Ondanks dat wist de schrijver dezes nog een opname van het omfloerste sterrenbeeld Orion aan het onstuimige zwerk te ontfutselen, zij het met een stilstaande camera op statief.

Het waarneemvolk was weldra weer binnen, waar de rest van de nacht werd zoekgebracht met het kijken naar de sketches van Jiskefet, die na al die jaren nog niets aan scherpte hadden verloren.

Een en ander leidde ertoe dat de meesten zich de ochtend daarop gebroken aan de ontbijttafel meldden. Het copieuze ontbijt – met sterke koffie – maakte veel goed, temeer daar onverwacht de zon zich meldde en de club zich met de koffie ter hand naar buiten spoedde om vervolgens de zon te gaan spotten. Ja, mooiweer-astronomen, dat zijn we! Het observeren geschiedde met een Coronado PST van Paul en de Televue 76 met SF-70 H-alfafilter van de verslaggever. Kon de omvangrijke bagage toch nog worden ingezet! De steeds meer wijkende cirrus bood zelfs ruimte voor een zonnefoto met protuberans.

Zondagochtend was het allemaal voorbij. De meesten hadden wegens ongeduldig wachtende klussen thuis vervroegd afscheid genomen, zodat tegen het middaguur de schrijver de deur van de Olde Regge definitief achter zich dichttrok.

Toen uw verslaggever eenmaal thuis die zondagavond even de tuin inliep –  je raadt het al – was het kraakhelder.